Od maja 1938 do końca stycznia 1939 był dowódcą 19 pułku ułanów. Z dniem 31 marca 1939 został przeniesiony w stan spoczynku.
Poległ 20 września 1939 pod Kamionką Strumiłową.
Był żonaty z Leonardą z Mayów, z którą miał syna Jerzego Dezyderiusza (ur. 8 lipca 1920) i córkę Hannę Katarzynę (ur. 22 października 1923). Syn zmarł 16 sierpnia 1944 z ran odniesionych w powstaniu warszawskim, jako szeregowiec batalionu AK „Miłosz”. Po ojcu nosił pseudonim „Zerwicz”. Córka także walczyła w powstaniu warszawskim, jako ochotniczka–sanitariuszka batalionu AK „Bończa”, pseudonim „Zerwicz” i „Hanka”. Po II wojnie światowej pracowała jako pielęgniarka, a w latach 1951–1993 praktykowała jako lekarz medycyny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7580 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Krzyż Walecznych dwukrotnie. Złoty Krzyż Zasługi – 1928 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Twórczość
Uwagi
Przypisy
Bibliografia