Rozmnażanie Sezon lęgowy przypada w okresie od lutego do lipca z największą intensywnością w kwietniu, oraz ponownie od sierpnia do września. Gniazdo w kształcie niewielkiej, ale głębokiej miseczki budowane jest przez oboje rodziców. Do jego budowy używają mchu, korzonków, włókien i drobnej trawy. Umieszczone jest na rozwidleniu gałęzi w zakresie wysokości 1–7 m nad ziemią (najczęściej 2–4 m nad ziemią). Gniazdo umieszczane jest zazwyczaj na krzewie herbacianym, na drzewie Grevillea robusta lub jodle (Abies). W lęgu 2, czasami 3 bladoniebiesko-zielone jaja o rozmiarze 16,5 na 12 mm. Brak informacji o okresie inkubacji i czasie przebywania piskląt w gnieździe.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody szlarnik cejloński został zaliczony do kategorii LC ( – gatunek najmniejszej troski). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten jest opisywany jako pospolity. W 2025 roku BirdLife International oceniła trend liczebności populacji jako stabilny, gdyż w ciągu ostatnich 10 lat utrata pokrywy leśnej w obrębie zasięgu występowania gatunku była minimalna, a ponadto ptak ten występuje w roślinności wtórnej i na plantacjach.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
c Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Sri Lanki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1872 roku