Takie wymiary maskowały sylwetkę husarza podczas szarży (powiewający materiał dotykał wtedy końskich uszu).
Zachowało się do naszych czasów pięć oryginalnych kopii husarskich: trzy w Muzeum w Kórniku, jedna w Muzeum Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie (z oryginalnym proporcem) i jedna w zbrojowni na Wawelu.
Kopia husarska była jedyną bronią kupowaną husarzom przez króla (czyli skarb państwa) w całej historii I Rzeczypospolitej. W czasach saskich była już tylko bronią paradną.
Zobacz też
kopia (rycerstwo) lanca (broń)
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Kwaśniewicz, Leksykon broni białej i miotającej, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2003.
Kategoria:Broń drzewcowa