Strzępki są cienkie i niezbyt regularne. Bardzo smukłe i wieloprzegrodowe, cylindryczne lub smukłe, maczugowate i tępe na końcu. W sulfowanilinie zabarwiają się tylko nieznacznie na szaro. W trzonie występuje również wiele wystających, szerszych lub węższych cystyd.
Wysyp zarodników jest żółty.
Ekologia i dystrybucja W Niemczech można go spotkać od Holsztynu i Brandenburgii po Wysoki Ren i podnóża Alp. Wszędzie jest rzadki i szeroko rozproszony. W ostatnich latach nie było potwierdzonych doniesień o znaleziskach z Austrii. W Polsce zanotowany w Pienińskim Parku Narodowym.
Jak wszystkie gołąbki, gołąbek winnopurpurowy jest grzybem mykoryzowym, który może tworzyć symbiotyczny związek z różnymi gatunkami. Najważniejszymi drzewami żywicielskimi są buk, grab i dąb, rzadziej tworzy partnerstwo z lipą. Występuje w lasach bukowych, bukowo-jodłowych i grądowych, a także dębowych. Występuje na glebach świeżych, neutralnych do zasadowych. Owocniki pojawiają się od lipca do października.
Gołąbek winnopurpurowy jest dość rzadkim, czysto europejskim gatunkiem. Nie występuje w wyższych partiach europejskich niskich pasm górskich.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski