Iwanowska rada zgłosiła również nowe, niespotykane wcześniej postulaty dotyczące praw kobiet-robotnic: prawa do dwóch tygodni płatnego urlopu przed porodem i cztery tygodnie po urodzeniu dziecka, prawa do półgodzinnej przerwy w pracy co trzy godziny w celu nakarmienia dziecka. Domagano się również, by przy fabrykach powstawały żłobki. Postulaty polityczne początkowo miały charakter marginalny – gdy podczas jednego z wieców fabrycznych robotnik zawołał "Precz z samodzierżawiem!", jego koledzy zasugerowali, że wprowadzenie takich haseł politycznych mogłoby podzielić uczestników strajku. Następnie jednak na liście żądań oficjalnie zgłaszanych przez radę znalazły się postulaty wolności zgromadzeń i wolności słowa, o politycznym charakterze. Robotnicy zażądali również, by 1 maja oraz rocznica wyzwolenia chłopów z poddaństwa stały się świętami państwowymi. Rada miała charakter apolityczny, natomiast jej działania oficjalnie popierała Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji. W wydawanym od r. w Iwanowie biuletynie działacze partyjni wzywali robotników do pokojowego protestu, podkreślając, że użycie przemocy sprowokowałoby tylko władze do represji. Jak wspominał Nikołaj Podwojski, po zebraniach rady odbywały się otwarte wykłady z tematyki ruchów robotniczych i marksizmu.