Rosenblau” (1924–1929). Wiosną 1929 został naczelnym dyrektorem ogólnopolskiego Związku Przemysłu Włókienniczego z siedzibą w Łodzi. Potem był prezesem zarządu łódzkich Składów Towarowych „Warrant” S.A. Był także członkiem władz łódzkich Stronnictwa Prawicy Narodowej, przewodniczącym Stow. Ekonomistów Polskich w Łodzi, członkiem zarządu Koła Inżynierów Technologów Petersburskich przy Stowarzyszeniu Techników Polskich. W latach 1930–1933 był członkiem Rady, Zarządu oraz Rady Kartelowej Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. Po przejęciu z powrotem przez państwo zakładów żyrardowskich z rąk Francuzów w 1934 był jednym z trzech sekwestratorów, a następnie od 1937 prezesem zarządu S.A. „Źyrardów” oraz dyrektorem naczelnym jej zakładów. Zrezygnował z tych funkcji w przededniu drugiej wojny światowej, protestując przeciw niekorzystnym, jego zdaniem, decyzjom właścicieli. Był także właścicielem majątku Czołczyn. W okresie międzywojennym ogłosił kilka artykułów poświęconych sprawom Żyrardowa i problematyce uprawy lnu.