Z tamtejszą Katedrą Entomologii współpracował do 1959.
Po powrocie do Polski został starszym asystentem w Zakładzie Ekologii PAN. W 1964 przez kilka miesięcy przebywał na stypendium w Instytucie Entomologii Czechosłowackiej Akademii Nauk w Pradze, współpracując z Jaroslavem Weiserem. W 1965 przez pół roku pracował w Wydziale Kwarantanny i Ochrony Roślin Ministerstwa Rolnictwa, na stanowisku starszego inspektora, a następnie znalazł zatrudnienie na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego (wówczas jeszcze Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi), gdzie pozostał aż do śmierci. W tym roku wstąpił też do Polskiego Towarzystwa Botanicznego.
W 1966 pod opieką Aliny Skirgiełło obronił pracę doktorską Studium nad owadomorkowatymi (Entomophthoraceae) Polski i krajów ościennych. Praca habilitacyjna składała się z dwóch części: Filogeneza a struktury taksonomiczne Entomophthoraceae oraz Struktura ontogenezy, filogeneza a taksonomia Volvocales. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1977.