W I połowie XIX wieku część wsi zostaje własnością Kamery Izby Skarbowej w Nowogardzie (domena państwowa od 1824). Folwark jest cały czas dzierżawiony, w 1905, za czasów Franza Klütza zostaje on rozparcelowany, zaś reszta dóbr jest w dzierżawie Ottona Doelkego. W 1920 powstaje nowy folwark (w miejscu dawnego majątku rycerskiego), którego dzierżawcą był Otto Radolff. W 1945 obiekty majątku zostają zajęte przez Polaków, rozebrano dwór i skolektywnizowano wieś przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych.
XXI wiek Obecnie wieś rolniczo-wypoczynkowa. Składa się również z kilku kolonii, porozrzucanych po okolicy. Do najważniejszych obiektów wartych zobaczenia zalicza się neogotycki kościół z XIX wieku z drewnianym szczytem oraz ślady zamku rycerskiego, które znajdują się w XVIII-wiecznym parku dworskim, na niewielkim wzniesieniu. Obiekty są opisane przez Zbigniewa Radackiego. Z zamku najlepiej zachowały się fundamenty wieży. Z budynków folwarcznych pozostała tylko obora, przerobiona na chlewnię, pozostałe budynki uległy dewastacji i rozbiórce. Zabudowa mieszkalna i gospodarcza pochodzi z przełomu XIX i XX wieku (budynki murowane) i czasów współczesnych. Okolice wsi to tereny atrakcyjne turystycznie głównie ze względu na jezioro.