Coraebus undatus – gatunek chrząszcza z rodziny bogatkowatych i podrodziny Agrilinae. Zamieszkuje Europę i zachodnią Afrykę Północną. Przechodzi rozwój w starych dębach, rzadziej w bukach czy kasztanach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1787 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Buprestis undatus.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 10 do 14 mm, z wierzchu ubarwionym zielonkawospiżowo z czarniawofioletową tylną połową pokryw, od spodu zaś niebiesko. Głowę ma zaopatrzoną w duże, dochodzące do przedniej krawędzi przedplecza oczy. Na czole znajdują się dwa słabiej niż u C. maculifer zaznaczone wzgórki, a między nimi płytka bruzda. Czułki są ząbkowane począwszy od czwartego członu, a człon drugi mają dwukrotnie dłuższy niż szeroki. Przedplecze ma niezmodyfikowane krawędzie boczne oraz głęboki poprzeczny wcisk wzdłuż krawędzi podstawowej, szczególnie dobrze wyrażony po bokach. Pozbawione jest paska białych włosków wzdłuż linii środkowej. W przedniej części jego powierzchnia jest bardzo gęsto punktowana i wskutek tego matowa. Tarczka jest pozbawiona kila, gładka i błyszcząca. Pokrywy pozbawione są punktowanych pasów i mają ostro ząbkowane u wierzchołka krawędzie. Na powierzchni pokryw występują białe włoski w tylnej połowie formujące trzy poprzeczne, pofalowane przepaski.