Jednocześnie w Nowym Jorku wprowadzono pierwszeństwo na ulicach biegnących na osi północ-południe, a 20 listopada 1903 r. uchwalono wprowadzenie w życie kodeksu drogowego (którego był autorem), po czym na ulicach pojawiły się odpowiednie znaki drogowe. Wśród opracowanych przez niego elementów pasa drogowego znalazły się m.in. znak stop, ulice jednokierunkowe, postoje taksówek, azyle dla pieszych, ronda, pasy ruchu o zróżnicowanej prędkości. Lobbował na rzecz przepisów pozwalających stanom na rejestrację pojazdów i wydawanie praw jazdy. Z inicjatywy Eno powstała także konna jednostka policji, egzekwująca nowe przepisy. Wkrótce potem popadł w głośny konflikt z dowódcą policji, Williamem McAdoo, który nie chciał korzystać z jego porad.
Jego założenia zostały zaadaptowane m.in. we Francji, a usprawnienie i poprawa płynności ruchu miały istotne znaczenie w początkowej fazie I wojny światowej – po jej zakończeniu Eno został odznaczony Legią Honorową za swoje innowacje. Pod wpływem jego idei był m.in. włoski premier Benito Mussolini. W 1921 r. założył Eno Foundation for Transportation promującą ideę ujednolicania przepisów drogowych na całym świecie.