thumb|300px|Typowy wibrafon Ludwiga-Mussera thumb|Brzmienie wibrafonu alt=Vibes joelocke koeln2007.jpg|mały mały|Wibraf. MIDI mały|Muzyka wibrafonowa (instrument włącza się po pewnym czasie)Wibrafon (łac. vibratio 'drganie' i gr. φωνή 'dźwięk, głos') – perkusyjny instrument muzyczny podobny do dzwonków, ksylofonu czy marimby. Zbudowany jest z metalowych płytek (czym odróżnia się od ksylofonu, w którym płytki są drewniane) połączonych z zestawem rur pełniących rolę rezonatorów i tworzących wibrujące dźwięki przy uderzaniu płytek pałeczkami. Pałeczki mają drewniane lub ratanowe trzonki, a główki owinięte są zwykle włóczką, czasem filcem lub gumą.
Historia Wibrafon wynaleziono w roku 1921 w Stanach Zjednoczonych. Przez długi czas zapisywał się na kartach muzyki jazzowej, lecz spotkać go można również w innych stylach muzycznych – muzyce pop, poważnej czy symfonicznej.
Skala instrumentu Standardowo używane wersje wibrafonu operują zakresem trzech oktaw, poczynając od f z oktawy małej. Coraz bardziej popularne stają się instrumenty czterooktawowe, których skala rozpoczyna się od c małego.