Nowy pseudonim spotkał się również z dezaprobatą dziennikarzy Gazzettino, którzy uznali go satyrę na ataki i odmówili jego powielania w treści swoich artykułów, przez co nazwa Monabomber została ograniczona do tytułów. Nawet związki dziennikarzy Veneto i Federazione Nazionale Stampa Italiana zdystansowały się od inicjatywy Bacialliego. Zmiana na szczycie redakcji dziennika ostatecznie przywróciła nazwę Włoski Unabomber.
Działalność Włoski Unabomber uderzał regularnie, ale nie został uznany za seryjnego mordercę, ponieważ jego działania nie miały na celu zabijania, ale ranienie, nawet jeśli czasami graniczyły ze skutkiem śmiertelnym. Nie powinien być również uznawany za terrorystę, ponieważ działał z niejasnym, nigdy oficjalnie ustalonym, motywem, nie roszcząc sobie prawa do odpowiedzialności za swoje czyny przestępcze i ich znaczenie. Państwo przyznało odszkodowania niektórym ofiarom, jak to zwykle ma miejsce w przypadku ofiar terroryzmu. Pierwsza poważnie ranna kobieta, Anna Pignat, zmarła jednak w 2008 roku nie otrzymawszy odszkodowania.