Między 1932 a 1935 występował ponownie w filmach tak w języku hindi jak i w języku tamilskim. W 1935 powrócił do Madrasu, wyreżyserował też swój pierwszy dźwiękowy film tamilski, Menaka. Reżyserował oraz grał w filmach aż do swojej przedwczesnej śmierci. Niektóre z jego filmów z tego okresu to Vasantha Sena (1936), Chalak Chor (1936), Chandra Kantha (1936), Vishnuleela (1938), Thiruneelakandar (1939) czy Choodamani (1941). Ostatnim filmem przy którym pracował był Sivakavi (1943).
Wywarł znaczny wpływ na wciąż kształtujący się i młody tamilski przemysł filmowy. Jako pierwszy wprowadził do tamilskich produkcji pocałunki, jak również sceny taneczne o sugestywnym, często seksualnym wydźwięku. Odszedł od przetwarzania na ekranie tematyki mitologicznej, skłaniając się raczej ku kwestiom istotnym społecznie. Jako pierwszy zekranizował również tamilską powieść.
Zmarł na skutek zawału mięśnia sercowego w Coimbatore.
Przypisy
Kategoria:Kaskaderzy Kategoria:Indyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Indyjscy reżyserzy filmowi Kategoria:Indyjscy producenci filmowi Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1943