Wadżda (arab. وجدة, Waǧda; marok. arab. Wežda; fr. Oujda) – miasto w północno-wschodnim Maroku, w pobliżu granicy z Algierią, na północnym stoku Atlasu Tellskiego, siedziba Regionu Wschodniego. W 2024 roku liczyło ok. 506 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu spożywczego, chemicznego, metalurgicznego, cementowego i drzewnego. Węzeł drogowy, międzynarodowy port lotniczy. Muzeum etnograficzne, wielki meczet z XII wieku.
Historia Wadżda została założona w X wieku przez Berberów. Na przestrzeni wieków była przedmiotem licznych sporów terytorialnych i przechodziła pod panowanie wielu mocarstw i dynastii. W XIII i XIV wieku była okupowana przez Abdalwadydów z Tilimsanu, a od 1727 roku do początków XIX wieku jako jedyne miasto współczesnego Maroka znajdowała się pod panowaniem Turcji osmańskiej. Na przełomie XIX i XX wieku miasto było dwukrotnie zdobywane przez Francuzów – po raz ostatni w 1912 roku, kiedy na stałe przyłączono je do francuskiego protektoratu. W późniejszych latach, ze względu na odległość od władz w Rabacie i bliskość algierskiej granicy Wadżda cieszyła się opinią miasta niespokojnego i dysydenckiego – na początku lat 60. doszło tu nawet do wojny przygranicznej, a w latach 80. przez miasto przetoczyła się fala strajków studenckich.