W tym czasie związany był ze Związkiem Młodzieży Polskiej (Zet)Historia życia koleżeńskiego technologów Polaków, [w:] Księga pamiątkowa inżynierów technologów Polaków wychowańców Instytutu Technologicznego w Petersburgu (w rocznicę stulecia uczelni), Warszawa 1933, s. 45.. Po studiach pracował w Iatach 1902-1908 najpierw jako inżynier biura technicznego R. Kolbe w Petersburgu, potem w głównych warsztatach kolei syberyjskiej w Omsku i Krasnojarsku. Był głównym inżynierem fabryki maszyn „J. Arkuszewski” w Łodzi (1908), a w latach 1909–1913 szefem wydziału elektrycznego Południoworosyjskiego Towarzystwa Metalurgicznego, dla którego zaprojektował i wybudował elektrownię w Kadijewce w Zagłębiu Donieckim. Potem był szefem wydziału elektrycznego Grodzieckiego Tow. Kopalni Węgla i Zakładów Przemysłowych w Grodźcu (1913-1914). Po wybuchu pierwszej wojny światowej został internowany przez Niemców w 1914. Po zwolnieniu udało mu się wyjechać na Ukrainę, gdzie pracował w różnych przedsiębiorstwach, na koniec jako inżynier biura , a potem główny inżynier budowy centrali elektrycznej w Juzówce. Należał do oddziału charkowskiego Stowarzyszenia Techników Polaków w Rosji.