Morfologia Kapelusz Średnica 2,0–4,0 mm, początkowo półkulisty z podwiniętym brzegiem, potem przechodzący w wypukły, na koniec niemal płaski, czasem nieco pępówkowaty z brzegiem wygiętym. Powierzchnia półprzezroczysto prążkowana lub bruzdkowata od brzegu aż do środka, blada, na środku bladoszara, pokryta białymi, podobnymi do cukru granulkami, często niepozornymi z wiekiem. Blaszki Przyrośnięte, czasami tworzące kołnierzopodobną strukturę w pobliżu trzonu, w młodości gęste, potem średnio gęste, stosunkowo szerokie, białawe, z blaszeczkami, l=1. Brzegi pokryte drobnymi frędzlami (pod lupą). Trzon Wysokość 0,4–1,0 cm, grubość poniżej 1,0 mm, nitkowaty, cylindryczny, pusty, równy z wyjątkiem nabrzmiałej, krążkowatej podstawy. Wierzchołek białawy, półprzezroczysty, nagi, dolna część bladoszara, błyszcząca z rzadkimi włoskami, z gęstą grzybnią u podstawy. Brak osłony częściowej. Miąższ W kapeluszu cienki, błoniasty, półprzezroczysty-biały, niezmieniający barwy po przecięciu, o łagodnym zapachu i smaku. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Zarodniki są szeroko elipsoidalne, amyloidalne, 8–10 na 5–6,5 µm. Podstawki dwuzarodnikowe, maczugowate, 14–17 × 7–9 µm. Pleurocystydy podobne do cheilocystyd, ale nie zawsze występują.