23 grudnia 1929 roku został szefem Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 381.. Jego przełożonymi byli wówczas: generał brygady Tadeusz Kasprzycki (zastępca I wiceministra spraw wojskowych), generał dywizji Kazimierz Fabrycy (I wiceminister spraw wojskowych) i marszałek Polski Józef Piłsudski (minister spraw wojskowych). Na stanowisku szefa biura zastąpił go podpułkownik dyplomowany Karol Hodała. 28 czerwca 1933 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 73 pułku piechoty w KatowicachDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 130.. W marcu 1935 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku z równoczesnym przeniesieniem do dyspozycji szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych i pozostawieniem w garnizonie Katowice. Z dniem 31 maja 1935 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres 12 miesięcy. 8 listopada 1935 inspektor armii, gen. dyw. Leon Berbecki wystawił mu następującą opinię za okres dowodzenia 73 pp: „Prawy żołnierski charakter. Wyrobiony i wysoce lojalny. Choroba z powodu ran przeszkadza bardzo w pracy. Wybitnie uzdolniony taktycznie oficer. Choroba przeszkadza. Dalsze użycie: na stanowisko szefa sztabu O.K.