Ostrza całe, tej samej barwy. Trzon Wysokość 20–47, grubość poniżej 1 mm, centralny, cylindryczny, lekko poszerzony u nasady. Powierzchnia gęsto biało-owłosiona, biała do blado szarawej. Miąższ W kapeluszu bardzo cienki, szarawy, o niewyraźnym zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,5–12 × 4,5–6,8 μm, Q = 1,6–2,0, elipsoidalne, gładkie, amyloidalne. Podstawki 12,0–22,5 × 7–10 μm, 2- i 4-zarodnikowe, ze sprzążkami (zazwyczaj trudnymi do zaobserwowania), sterygmy o długości 3,2–5,6 μm. Cheilocystydy 16–37,6 × 4,8–21,6 μm, maczugowate, szeroko cylindryczne, kulistoszypułkowe lub prawie kuliste, z gęsto i równomiernie rozmieszczonymi krótkimi, cylindrycznymi kolcami 0,8-1,6 × <0,8 μm, ze sprzążkami, tworzące sterylną krawędź blaszek. Pleurocystyd brak. Komórki skórki złożone z łańcuchów krótkich, wąskich do silnie nabrzmiałych strzępek o średnicy 3,2–15 μm, cienkościenne, szkliste, gęsto pokryte krótkimi, cylindrycznymi kolcami podobnymi do kolców na cheilocystydach. Warstwa pod skórką złożona z nabrzmiałych komórek, w odczynniku Melzera brązowawo-winnych. Trama blaszek podobna. System strzępkowy w trzonie monomityczny, strzępki w odczynniku Melzera brązowo-winne. Strzępki kory trzonu gładkie, cienkościenne, szkliste, bez sprzążek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzybówka długoszowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.