Pozostawił po sobie cenione i wielokrotnie wznawiane publikacje dydaktyczne, wykorzystywane przy nauce hiszpańskiego, francuskiego, angielskiego oraz łaciny. Gramatyka hiszpańska jego autorstwa była jedną z najchętniej wykorzystywanych przez uniwersytety amerykańskie w pierwszej połowie XIX stulecia. W Europie szczególnym uznaniem cieszyły się jego podręczniki do nauki hiszpańskiego przez osoby anglojęzyczne oraz do nauki języka angielskiego dla osób hiszpańskojęzycznych. Z czasem poświęcił się przede wszystkim frenologii. Zmarł w Barcelonie, jako światowy autorytet w tej właśnie dziedzinie. Nie porzucił jednak całkowicie językoznawstwa, był gorliwym zwolennikiem reformy ortograficznej języka hiszpańskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1875