Twierdzenie Dirichleta o liczbach pierwszych w postępach arytmetycznych – twierdzenie teorii liczb, które orzeka, że w każdym ciągu arytmetycznym postaci występuje nieskończenie wiele liczb pierwszych pod warunkiem, że i są względnie pierwsze. Dokładnie, twierdzenie to mówi, że gęstość naturalna liczb pierwszych w ciągu arytmetycznym w stosunku do wszystkich liczb pierwszych wynosi gdzie oznacza tocjent Eulera.

Treść twierdzenia Niech będzie funkcją zliczającą liczby pierwsze Wówczas prawdziwa jest równość

przy czym oznacza logarytm naturalny z Treść twierdzenia Dirichleta jest silniejsza od twierdzenia o liczbach pierwszych, które, dla porównania, oznajmia, że

Dowody Oryginalny dowód twierdzenia Dirichlet przeprowadził, wykorzystując analizę miejsc zerowych L-funkcji.

W 1948 r. Atle Selberg przedstawił w Annals of Mathematics dowód elementarny, oparty na swoim wcześniejszym elementarnym dowodzie twierdzenia o liczbach pierwszych. Oba bazowały na zależności

(gdzie suma jest wyłącznie po liczbach pierwszych ). Selberg w swoim rozumowaniu wykorzystał funkcję przyjmującą niezerowe wartości dla mających 1 lub 2 dzielniki pierwsze oraz równą 0 dla wszystkich o dzielnikach pierwszych, ponadto zdefiniował wagi takie, że