Celestino Peralta Lapuerta (ur. 6 maja 1879 w Caparroso, zm. 1929 w Buenos Aires) – hiszpański językoznawca i duchowny katolicki.
Życiorys Urodził się w Caparroso w Nawarze. Wstąpił do zakonu kapucynów (1898), święcenia kapłańskie przyjął siedem lat później w Pampelunie. Jako zakonnik znany był pod imieniem Celestino María de Caparroso, które nawiązywać miało do jego rodzinnej miejscowości. Już w seminarium duchownym zainteresował się językiem baskijskim. Skierowany przez macierzystą wspólnotę do pracy w szkole w Lekaroz pogłębiał swoją wiedzę na temat tego właśnie języka. Interesowały go zwłaszcza zagadnienia związane z baskijskimi czasownikami. Również w tamtym okresie współpracował z José Antonio de Donostią przy opracowaniu Euskel Eres-Sorta, zbioru 394 ludowych pieśni baskijskich, opublikowanego ostatecznie w 1922. W 1919 włączony został do Euskaltzaindia, akademii języka baskijskiego, jako jej członek korespondent. W 1921 został wysłany przez władze zakonu do prowincji kapucyńskiej obejmującej Chile i Argentynę. Ich decyzja była motywowana politycznie. W grudniu 1928 zdecydował się na wystąpienie z zakonu. Zmarł kilka miesięcy później w Buenos Aires.