Odwłok ma drugi z widocznych sternitów niezmodyfikowany, pozbawiony guzków na krawędzi tylnej. Rowek wzdłuż krawędzi ostatniego widocznego sternitu odwłoka jest przy wierzchołku odgięty do wewnątrz, a powierzchnia przed nim lekko pobrużdżona.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony jest od nizin po tereny górskie, na południu Europy dochodzący do 1000 m n.p.m., ale w północnej części zasięgu nieprzekraczający 500 m n.p.m. Zasiedla lasostepy, prześwietlenia w lasach (zwłaszcza dębowych), nasłonecznione pobrzeża lasów i polany, a także zadrzewione doliny rzeczne i ogrody.
Roślinami pokarmowymi larw są dęby, w tym: bezszypułkowy, burgundzki, czerwony, korkowy, pirenejski, omszony, ostrolistny i szypułkowy, a także buk zwyczajny, leszczyna pospolita i olsza czarna, przy czym w Europie Środkowej wykorzystywane są niemal wyłącznie dęby. Larwy są kambiofagiczne, przechodzą rozwój w korze i pod korą gałęzi rośliny pokarmowej. Wybierane są gałęzie uszkodzone lub obumarłe, często zaatakowane wcześniej np. przez Coraebus florentinus. Kształt drążonych przez larwy chodników jest pofalowany lub spiralny. Przepoczwarczenie ma miejsce głębiej, w bielu, w hakowatej komorze poczwarkowej. Cykl życiowy jest jednoroczny. Postacie dorosłe obserwuje się od czerwca do sierpnia, czasem już w końcu maja.