Irena Kuśnierzewska-Kabatowa (ur. 1 lipca 1911 w Oświęcimiu, zm. 27 sierpnia 1967 w Gdyni) – pedagog, harcmistrzyni, komendantka Śląskiej Chorągwi Harcerek 1939–1945, porucznik Armii Krajowej.
Życiorys Irena Kuśnierzewska urodziła się w Oświęcimiu, w rodzinie Bronisława, inspektora skarbowego i Urszuli z d. Puchalskiej 1 lipca 1911 roku. Szkołę powszechną ukończyła w 1925 roku, następnie uczyła się w Seminarium Nauczycielskim w Białej. W seminarium wstąpiła do Związku Harcerstwa Polskiego. W 1928 roku złożyła przyrzeczenie harcerskie. Pracę nauczycielki podjęła w szkole powszechnej w Łaziskach Dolnych w 1930 roku. W 1933 przeniosła się do Mikołowa. Mianowana hufcową, organizowała w latach 1933–1935 zastęp drużynowych hufca i wyjazdy na obozy (Pieczarna, Niedzica, Ignalin). Katowicki Wydział Oświaty zlecił jej obowiązki instruktorki do spraw harcerstwa, w komendzie Chorągwi Śląskiej pełniła funkcję referentki działu wędrowniczek. W obliczu wzrastającego napięcia przed wybuchem II wojny światowej, w styczniu 1938 roku została komendantką Pogotowia Harcerek Chorągwi Śląskiej. We wrześniu 1939 roku stanęła na czele konspiracyjnej komendy Śląskiej Chorągwi Harcerek.