Marcellin (Jean-Marie) Rouchouze (ur. 14 grudnia 1810 w Saint-Julien, zm. 26 maja 1871 w ParyżuRadosław Zięzio, Męczennicy z Picpus. Sercanie biali, Wydawnictwo Drukarnia Kokocińscy, Gorzanów, 2023, s. 31-34, 51-57, 66, 68-71, ISBN 978-83-66996-59-5) – francuski zakonnik, sercanin biały, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, jeden z czterech błogosławionych towarzyszy zamordowanych przez paryskich komunardów w czasie tzw. krwawego tygodnia komuny paryskiej.
Życiorys Pochodził z religijnej rodziny, która obfitowała w powołania do zakonu sercanów białych – było ich łącznie 45. Jego wuj, Régis prowadził wspólnotę zakonną w Mende, Etienne był wikariuszem apostolskim dla misji w Oceanii (zginął na morzu), a jego brat Euthyme (François) piastował funkcję przełożonego zgromadzenia i odnowił wspólnotę po problemach ze schizmą. Był synem Barthélemy Rouchouza, który po odchowaniu dzieci również wstąpił do zgromadzenia oraz Suzanne Clot. Był najstarszym z trójki dzieci (miał brata François, ur. 1813 i siostrę Annę, ur. 1816, przez piętnaście lat przełożoną domu zakonnego w La Serena w Chile).