W meczach pod auspicjami Międzynarodowej Federacji Koszykówki (FIBA), rzuty hakiem były ulubioną umiejętnością środkowych, zanim wsady stały się bardziej popularne, głównie ze względu na trudność blokowania takich rzutów.
Podniebny hak Członek Basketball Hall of Fame George Mikan, podczas gry na DePaul University w Chicago w połowie lat 40. XX wieku, wymyślił „podniebny” rzut hakiem, podobnie jak Jerry Lucas grający na Uniwersytecie Stanu Ohio w Columbus 15 lat później.
Rzut hakiem stał się znakiem rozpoznawczym Kareema Abdula-Jabbara, drugiego w historii najlepszego strzelca National Basketball Association, który potrafił rzucać hakiem z dużo większej odległości od kosza niż większość graczy. Większa odległość i wynikający z tego wyższy łuk rzutu doprowadziły określenia „podniebny hak”, które zostało zapoczątkowane podczas gry Abdula-Jabbara w Milwaukee Bucks. Relacjonujący mecz spiker radiowy drużyny, , informował, że „ten hak był tak wysoki, że zbliżał się do nieba”.