Schneider SG-38 – niemiecki szybowiec treningowy do szkolenia początkowego. Zaprojektowany w 1938 r., wykorzystywany podczas II wojny światowej do szkolenia pilotów Luftwaffe. Po wojnie, z racji wielkoseryjnej produkcji, wiele egzemplarzy tego szybowca zostało wykorzystanych w szkołach lotniczych w krajach Europy.

Historia Niemieccy piloci korzystali podczas szkolenia początkowego z szybowców Zögling 31, Zögling 35 oraz Grunau 9. W trakcie ich eksploatacji podjęto decyzję o zbudowaniu konstrukcji, która wykorzystałaby ich korzystne cechy oraz (jako monotyp) usprawniłaby proces eksploatacji. Do prac nad budową nowej konstrukcji przystąpili Edmund Schneider, Ludwig Hofmann oraz Rehberg.

Oblot prototypu wykonano w 1938 r. Konstrukcja okazała się udana – zapewniała stabilny lot nawet w wykonaniu początkującego ucznia oraz bezpieczeństwo przy lądowaniu. Szybowiec szybko stał się podstawową maszyną szkolną. Nowa konstrukcja otrzymała nazwę Schulgleiter 38, skróconą do SG-38. Szybowiec został skierowany do produkcji w 1940 r., kiedy to wyprodukowano 100 egzemplarzy. Produkcję seryjną uruchomiono w zakładach Schneider, Klaus Flugzeugbau, Petersen Flugzeugbau, Pander en Zenen, Ratjens Flugzeugbau, Oberlechner Spittal a.d. Drau, Kartner Spittal a.d. Drau. Na terenie okupowanych Czech produkcja ruszyła w fabrykach Ing.