W rzeczywistości wszystkich zawieziono do Drobyckiego Jaru we wschodniej części miasta, gdzie zostali rozstrzelani przez funkcjonariuszy SK 4a i 314. batalionu Ordnungspolizei.
Ostateczna likwidacja getta rozpoczęła się 2 stycznia 1942 roku. Miejscem masowych egzekucji ponownie stał się Drobyćkyj Jar, gdzie Niemcy przygotowali dwa masowe groby dużych rozmiarów. Akcja eksterminacyjna trwała do 8 stycznia. Jej ofiarą padło ponad 9 tys. Żydów. Ogólne kierownictwo „akcji” sprawował nowo mianowany Wyższy Dowódca SS i Policji Rosja-Środek (HSSPF „Rußland-Süd”) SS-Brigadeführer Gerret Korsemann. W egzekucjach obok niemieckich esesmanów i policjantów wzięli także udział ukraińscy policjanci, którymi dowodził Mykoła Kucherenko. Ten ostatni nadzorował później zasypywanie masowych grobów i sortowanie mienia pozostawionego przez ofiary.
Epilog Niektórzy Żydzi zignorowali rozkaz przesiedlenia i ukrywali się na terenie miasta lub w okolicznych wsiach. Owi uciekinierzy byli tropieni i wyłapywani przy aktywnym wsparciu ze strony kolaboracyjnych władz miejskich oraz zwykłych mieszkańców.