Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym nagi, lekko kleisty. Blaszki W liczbie 18–31 dochodzących do trzonu, szeroko przyrośnięte do nieco zbiegających, gładkie lub nieco postrzępione, początkowo szarofioletowe, stopniowo stają się bardziej brązowawe z lekkim liliowym odcieniem. Ostrza tej samej barwy. Trzon Wysokość 25–65(–90), grubość 1–2,5 mm, kruchy, pełny, cylindryczny, u dołu równy lub nieco rozszerzony. Powierzchnia gładka, górą owłosiona do kłaczkowato-owłosionej, niżej naga, początkowo dość ciemnofioletowa z lekkim brązowawym odcieniem, później raczej blado liliowo brązowa do blado cielistej, podstawa słabo pokryta długimi, grubymi, białawymi włóknami. Cechy mikroskopowe Podstawki 22–27 × 6,5–7 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 6–9 × 3,5–4,5 µm, Qav=1,6, w kształcie czopka, nieamyloidalne. Cheilocystydy 30–80 × 6–12,5 µm, tworzące sterylną warstwę, maczugowate, cylindryczne do półwrzecionowatych, gładkie, z tępymi wierzchołkami. Pleurocystyd brak. Trama blaszek dekstrynoidalna. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 1,5–4,5 µm, gładkich, w dolnej warstwie osadzonych w galaretowatej substancji. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–3,5 µm, gładkie. Kaulocystydy 27–62 × 6–12,5 µm, maczugowate do wrzecionowatych, gładkie.