Bronów – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Wartkowice.
Historia Pierwsza pisana wzmianka o wsi pochodzi z 1391 r. Dobra te należały do Bronowskich h. Korab, następnie do Kossów. Konopniccy pojawili się w tych stronach w 1784 r., kiedy to kupili sąsiedni Spędoszyn. W 1844 r. kupił Bronów Wawrzyniec Konopnicki h. Jastrzębiec – ojciec Jarosława – męża Marii Konopnickiej z Wasiłowskich, która zamieszkała w Bronowie w 1862 r. mając 20 lat. Jego opis z tamtych czasów przetrwał dzięki red. Józefowi Naimskiemu, który zamieścił go w „Kurierze Warszawskim” (nr 289 z 1902 r.) Oto fragment opisu:
„Śród drzew niski domek o dużej i wysokiej strzesze słomianej, chata raczej wieśniacza niż dworem pańskim będący [...]. Cztery małe okienka, o sześciu szybkach każde, z frontu dworu ujmowały proste drewniane okiennice z wyciętymi u góry sercami. Pośrodku tych okien niskie jak całe domostwo drzwi podwójne, sięgające prawie dachu, prowadziły do niewielkiej sieni. Wnętrze domku państwa Konopnickich mieściło pięć pokojów, kredens, kuchnie i spiżarnię, dwie ostatnie izby gospodarskie wychodzące na drugą sień od tyłu do domu, gdzie już zaczynał się ogród dworski. Z sieni na prawo wchodziło się do saloniku, na lewo zaś do pokoju jadalnego, a za nim do sypialnego ojca p.