14 grudnia 1890 w Marsylii wsiadł na okręt do Korei, do której dopłynął 23 lutego 1891. W Korei zaszły duże zmiany od czasu, gdy pięć lat wcześniej z niej wyjeżdżał. Zakończyły się prześladowania chrześcijan i pracę misyjną można było prowadzić otwarcie. W celu kształcenia rodzimego duchowieństwa założył niższe seminarium oraz rozwinął działalność wyższego seminarium, powstałego za rządów jego poprzednika. Zreorganizował wikariat apostolski. Otwierał nowe stacje misyjne m.in. w Pjongjangu i budował kościoły.

Zarządzany przez niego wikariat apostolski szybko się rozwinął. W 1890, gdy go obejmował, mniej niż 10 misjonarzy obsługiwało nie więcej niż 20 000 wiernych. Prawie nie było stałych stacji misyjnych. Już w 1910 w 69 stacjach misyjnych było 73 000 katolików. Przez cały swój pontyfikat wyświęcił 64 koreańskich księży (w 1890 nie było żadnego). Sprowadzał misjonarzy również z innych zakonów i narodowości. 5 lipca 1925 w wyniku m.in. jego wysiłków (m.in. przetłumaczył dokumenty z archiwów koreańskich), beatyfikowano pierwszych 79 męczenników koreańskich.