Generalny Dyrektor przedstawiał Ministrowi Komunikacji sprawozdanie ustalone w regulaminie Generalnej Dyrekcji oraz: roczne sprawozdania i bilanse wraz z rachunkami zysków i strat nie później, jak sześć miesięcy po upływie roku sprawozdawczego, budżet i plan finansowo-gospodarczy nie później jak na cztery miesiące przed rozpoczęciem odnośnego roku rachunkowego.
Sieć kolei państwowych dzieliła się na okręgi dyrekcyjne, w których bezpośredni zarząd przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe” należał do dyrektorów okręgów kolei państwowych, mianowanych i zwalnianych przez Ministra Komunikacji. Liczbę i siedziby dyrekcji okręgowych kolei państwowych ustalał Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i Ministrem Skarbu.
Obszar Polski podzielony był na 9 dyrekcji kolejowych z siedzibą w: Warszawie, Radomiu, Wilnie, Poznaniu, Krakowie, Lwowie, Stanisławowie, Katowicach i Gdańsku (na terytorium Wolnego Miasta Gdańska).
Najważniejszymi węzłami kolejowymi były miasta: Warszawa, Poznań, Bydgoszcz, Toruń, Katowice, Lwów, Brześć nad Bugiem, Kowel, Baranowicze, Wilno, Białystok, Lublin, Kraków, Łódź i Stanisławów.