Dolny poziom, od którego mierzona jest wysokość budynku, to poziom terenu projektowanego przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku. Natomiast przy określaniu górnego poziomu w przypadku dachu skośnego istotne jest rozpoznanie co stanowi warstwę osłaniającą izolację cieplną.
Rozbieżności w orzecznictwie sądowym
W orzecznictwie sądowym spotyka się interpretacje, że definicja z §6 WT powinna być zawsze stosowana do określana wysokości budynków, a poszczególne Plany nie mogą ustanawiać własnych definicji w tym zakresie. Przykładem takiej interpretacji jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 115/20, stwierdzający nieważność zapisu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego ustanawiającego własną definicję „wysokości zabudowy”: