Ponadto powinien posiadać zdolność do detonacji w czasie lotu po określonym czasie, odległości lub łącznie. mały|Przykładowy przekrój naboju programowalnego Zapalnik pocisku można zaprogramować w trzech trybach: standardowym, gdzie detonacja następuje natychmiast po uderzeniu w cel, z opóźnieniem, gdzie pocisk najpierw przebija zewnętrzną osłonę i eksploduje wewnątrz np. lekkiego pojazdu opancerzonego lub w bunkrze. Ostatnim trybem jest detonacja przed lub nad celem i rażenie go odłamkami; za pomocą tego trybu można między innymi razić cele znajdując się za osłonami (np. piechotę kryjącą się w okopach), a także śmigłowce i nisko lecące samoloty oraz inne pojazdy, niszcząc np. ich elektrooptykę.
Amunicja programowalna ma służyć głównie do niszczenia siły żywej na odkrytej przestrzeni lub pozostającej w ukryciu, a także wyposażenia i sprzętu bojowego, w tym pojazdów nieopancerzonych i lekko opancerzonych, wrażliwych elementów pojazdów pancernych (optyka, czujniki systemu kierowania ogniem itp.) oraz śmigłowców czy lekkich fortyfikacji polowych na odległościach ok. 3,5 km. Amunicja programowalna jest również istotna w zwalczaniu niewielkich celów powietrznych, takich jak BSL czy amunicja moździerzowa lub artyleryjska.