Pochodnia została zaprojektowana z dwoma zabezpieczeniami, na wypadek niekorzystnych warunków pogodowych i mogła się palić przez dziesięć minut, to jest dłużej niż każdy odcinek trasy pokonywanej przez jednego biegacza.
Trasa 20 lipca 1936 roku w Grecji pochodnię olimpijską rozpaliło wklęsłe zwierciadło optyczne wyprodukowane przez niemieckie przedsiębiorstwo Carl Zeiss AG. Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (NSDAP) chciała zademonstrować swoją sprawność organizacyjną i zwiększyć swój wpływ na różne kraje na trasie sztafety. Pochodnia podróżowała przez państwa Europy Południowo-Wschodniej i Środkowej, aby zademonstrować i wzmocnić swoje wpływy. Narodowe komitety olimpijskie krajów leżących na trasie zgodziły się wesprzeć sztafetę, która miała przebiegać przez Grecję, Bułgarię, Jugosławię, Węgry, Austrię i Czechosłowację, a następnie Niemcy. Państwa te znalazły się pod nazistowską dominacją, gdy II wojna światowa rozpoczęła się nieco ponad trzy lata później. W Austrii, kraju, który miał zostać przyłączony do Niemiec niecałe dwa lata po sztafecie, pochodnię spotkały wielkie pronazistowskie demonstracje publiczne.