Edward Piotrowski (, Eduard Francewicz Piotrowskij, ur. 10 marca 1865 w majątku Kosianowo, powiat prużański, zm. w 1942 w Specposiołeku Nr 61 (Ulskoje), w rejonie chołmogorskim) – rosyjski generał major polskiego pochodzenia, generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Wyznania rzymskokatolickiego. Syn Franciszka ( guberni grodzieńskiej) i Apolonii z Dąbrowskich. Podstawy edukacji szkolnej zdobył w wyłkowyszskim ujezdnym ucziliszczu. W 1886 r., po ukończeniu , został awansowany do stopnia podporucznika i przydzielony do 18 Wołogodzkiego pułku piechoty. W 1890 r. awansowany na porucznika, w 1899 r. na sztabskapitana, a w 1900 r. na kapitana. Od 1904 r. uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej.
W 1912 r. został awansowany do stopnia podpułkownika. Od 1914 r. brał udział w I wojnie światowej w szeregach 19 Kostromskiego pułku piechoty. 19 maja 1915 r. został odznaczony za odwagę Orderem św. Jerzego IV klasy. Dowodził 20 Halickim pułkiem piechoty (7 VI 1915 – 22 IV 1917). W 1916 r. został za zasługi wojenne awansowany do stopnia pułkownika. 13 października 1916 r. został odznaczony Orężem Świętego Jerzego „Za Waleczność”.
3 czerwca 1917 r. został awansowany do stopnia generała majora. Dowodził brygadą 42 Dywizji Piechoty, a 11 sierpnia 1917 r. został dowódcą 42 DP.