thumb|Kapitan Stanisław Dobrzański z żoną Marią Hilke i córką Marią. thumb|Stanisław Dobrzański w okresie powojennym. thumb|Kapitan Stanisław Dobrzański z żoną Marią Hilke. Stanisław Stefan Dobrzański (ur. 27 lipca 1891 w Morawskiej Ostrawie, zm. 20 lipca 1950 w Cieszynie) – kapitan administracji Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych.
Życiorys Urodził się 27 lipca 1891 w Morawskiej Ostrawie, w rodzinie Franciszka, podurzędnika pocztowego, i Emilii. W 1908, po ukończeniu czterech klas w c. k. Gimnazjum im. Rudolfa w Brodach, wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty we Lwowie. 18 sierpnia 1912 został mianowany chorążym ze starszeństwem z 1 września 1912 i wcielony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 56 w Krakowie. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
Od 1 sierpnia do 20 października 1914 dowodził jednym z plutonów Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 40 z Rzeszowa. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z 5 sierpnia 1914 w korpusie oficerów piechoty. Do 20 listopada tr. jako chory przebywał w szpitalu, po czym do 20 grudnia 1914 zajmował stanowisko instruktora w Batalionie Zapasowym Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 40. Następnie w polu jako adiutant batalionu i dowódca plutonu w 15. kompanii c. i k.