Bankier nie posiada się z radości. Młodzieniec się oddala.
IV. mały|Palazzo Corner. Canaletto. Młodzieniec dowiaduje się, piękna księżna mieszka w pałacu Karner i w niedzielę sama udaje się łodzią na mszę. Umawia się więc z gondolierem na poranną godzinę. Aligier jest zrozpaczony, że jego przyjaciel porzuca niebieską doskonałość, by w ziemskiej szukać śladów tej pierwszej. Ostrzega go, że książę Rahoga jest wielkim wrogiem Polski i Polaków. Próbuje wymóc na Młodzieńcu, by wyrzekł się swej miłości. Ten zapewnia, że chce usłyszeć jedynie jej głos.
V. Podziemia weneckie Scena I Młodzieniec i Aligier schodzą do podziemi. Młodzieniec widzi ogrody babilońskie i słyszy chór mędrców chaldejskich, którzy czują się synami światłości, lecz muszą umrzeć. Potem słyszy kapłanów egipskich żalących się w cieniu piramid, że to oni odkryli prawdziwego Boga za wielością bogów i skłonili swych rodaków ku wędrówce dusz w zaświaty, a oto mają umrzeć, by się odrodzić. Przed młodzieńcem wyrasta świątynia w Eleusis. Hierofant wzywa dusze, by się oczyszczały z żądz, a Platon, by dążyły do ideału. Eleuzyjczycy smucą się upadkiem Grecji, chcieliby poprzez nią zobaczyć Pożądanego. Przed Młodzieńcem wyrasta góra Karmel. Chór Esseńczyków w poście i ubóstwie prosi Chrystusa, by przyszedł.