Dieta tego gatunku składa się głównie z nektaru i owadów. Nektar uzyskuje z różnych gatunków roślin. Jednak najbardziej preferowanym jest nektar z kwiatów rodzaju dziurawiec, który jest najbardziej rozpowszechniony na wysokości ponad 1500 m n.p.m. Drugim pod względem wyboru przez ten gatunek jest nektar Sophora denudata. W przypadku tego gatunku kwitnienie jest krótsze. Szlarnik krzywodzioby spija także nektar z introdukowanych roślin m.in. jeżyny Rubus moluccanus, Aphloia theiformis, roślin z rodzaju fuksja czy czapetki jambos (Syzygium jambos). Odnotowano zjadanie różnych słodkich owoców przez ptaki trzymane w niewoli. Zazwyczaj występuje w izolowanych parach.
Rozmnażanie Sezon lęgowy przypada na okres od czerwca do stycznia. W lęgu zazwyczaj 2–3 blade niebieskozielone jaja. Brak innych informacji.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gatunek ten został zaliczony do kategorii LC ( – gatunek najmniejszej troski). Liczebność populacji jest szacowana na więcej niż 67 tys., a mniej niż 100 tys.