thumb|Plac Bankowy w 1833 na obrazie Wincentego Kasprzyckiego thumb|Plac Bankowy przed 1939, po prawej nieistniejąca ul. Rymarska, w środku fontanna z 1866 thumb|Plac w latach 60. XX wieku, na nim pomnik Feliksa Dzierżyńskiego Plac Bankowy – zabytkowy plac w dzielnicy Śródmieście w Warszawie, położony pomiędzy aleją „Solidarności” a wylotami ulic Senatorskiej i Elektoralnej.

Historia Plac powstał w 1825 w miejscu dziedzińca pałacu Ogińskich w związku z budową w miejscu istniejących pałaców Leszczyńskich i Ogińskich trzech monumentalnych gmachów zaprojektowanych przez Antonia Corazziego: pałacu Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, pałacu Ministra Skarbu oraz gmachu Giełdy i Banku Polskiego. Od zespołu zabudowań bankowych pochodzi nazwa placu.

Plac pierwotnie miał trójkątny kształt, który nadała mu biegnąca po skosie nieistniejąca już ulica Rymarska. Pośrodku placu znajdował się skwer, na którym w 1910 ustawiono przeniesioną z Krakowskiego Przedmieścia – w związku z budową pomnika Adama Mickiewicza – fontannę z 1866.

Podczas rewolucji 1905 na placu miały miejsce demonstracje robotnicze;