Religia Mezopotamii – zbiór wierzeń politeistycznych o szerokim zasięgu, który rozciągał się na prawie cały Bliski Wschód. Echo wierzeń Mezopotamii jest widoczne w wielu innych kulturach.
Periodyzacja Religia Mezopotamii składa się z wielu odgałęzień, powstawała bowiem z tradycji lokalnych wierzeń, które w procesie dziejowym oddziaływały na siebie w większym lub mniejszym stopniu, i często były uzależnione od aktualnej sytuacji politycznej w regionie. Historia religii Mezopotamii obejmuje okres od IV tysiąclecia p.n.e., gdy na tym terenie zaczęły powstawać wielkie ośrodki miejskie, do końca I tysiąclecia p.n.e., to jest do epoki hellenistycznej. W ciągu ponad trzech tysiącleci w Mezopotamii osiedlały się następujące ludy: Sumerowie (koniec IV tysiąclecia p.n.e.) Akadyjczycy (połowa III tysiąclecia p.n.e.) Gutejowie (XXIII wiek p.n.e.) Amoryci (XXI wiek p.n.e.) Huryci (XX–XIX wiek p.n.e.) Kasyci (XVII wiek p.n.e.) Aramejczycy (XII–X wiek p.n.e.)Religie świata. Encyklopedia, red. J. Rawicz i in., s. 512.