Alfred Paweł Zmitrowicz (ur. 25 stycznia 1950 w Braniewie) – doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, profesor instytutu w Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys Urodził się w Braniewie w rodzinie Mariana i Haliny z domu Bogusław. Ojciec, Marian Zmitrowicz, urodził się w 1916 roku w powiecie wileńsko-trockim na Wileńszczyźnie. Ukończył szkołę podstawową w Bystrzycy Nadwilejskiej oraz korespondencyjnie Liceum Rolnicze. W 1938 został wcielony do dywizji piechoty w Wilnie i służył w kompanii łączności jako radiotelegrafista. W 1939 został przeniesiony do pułku KOP „Głębokie”. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako kapral w plutonie łączności w III pułku piechoty KOP płka Zdzisława Zajączkowskiego. Po kapitulacji pułku w dniu 23 września znalazł się w niewoli sowieckiej. Uciekł z transportu jeńców wojennych w Równem. Następnie, w czasie okupacji, pracował w przedsiębiorstwie drzewnym. W maju 1946 wraz z rodzicami i rodzeństwem przybył z Wileńszczyzny na Warmię. Rozpoczął pracę w Urzędzie Gminy w Płoskini. W 1949 zawarł tamże związek małżeński z Haliną Bogusław (ur. 1926 na Wileńszczyźnie w rodzinie żołnierza Legionów Polskich Piotra Bogusława;