Brzeg biały lub żółtawobiały, oprószony lub wąsko włóknisto-strzępiasty, kolce cienkie, dość regularne, długości 1 do 3 mm, ostro szydłowate lub z 2–3 niewyraźnymi czubkami, sino popielate, szare, najpierw ochrowe, potem czarnobrązowe, z jaśniejszym czubkiem. Liczba kolców 10–20 na mm². Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, strzępki generatywne z guzowatymi przegrodami, cienkościenne, gładkie, o średnicy 1,5–4 µm. Subikulum zbudowane ze strzępek o chropowatej powierzchni. Podstawki silnie maczugowate, z 2–4 sterygmami o długości do 2,5–3,5 µm, ze sprzążkami bazalnymi, (12)18–30 × 3,5–4,5 µm. Zarodniki cylindryczne do nieco kiełbaskowatych, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne, (4)5–6,5 × 2–2,5(3,5) µm. Leptocystydy szydłowate, butelkowate do cylindrycznych, ze sprzążkami, cienkościenne, gładkie, 30–45 × 3–4,5 µm.
Występowanie i siedlisko Stwierdzono występowanie Mycoacia fuscoatra na wszystkich kontynentach i na niektórych wyspach. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W 2003 r. W. Wojewoda przytoczył 3 stanowiska w Polsce, w późniejszych latach podano następne.