Dojrzewanie na Samoa. Psychologiczne studium młodzieży w społeczeństwie pierwotnym napisane na użytek cywilizacji zachodniej () – książka popularnonaukowa amerykańskiej antropolożki kulturowej Margaret Mead wydana w 1928 r., studium życia dojrzewających dziewcząt na archipelagu Samoa.
W Polsce opublikował ją Państwowy Instytut Wydawniczy w 1986 r. wspólnie z pracami Dorastanie na Nowej Gwinei i Płeć i charakter w trzech społecznościach pierwotnych w przekładzie Ewy Życieńskiej i opracowaniu naukowym Krystyny Czerniewskiej.
Spotyka się opinie, że jest to „najpopularniejsza książka antropologiczna wszech czasów”. Opis wolnej miłości ludów pierwotnych, który w niej zawarła, przyczynił się do rewolucji seksualnej lat 60. XX wieku.
Sama autorka w przedmowie do wydania z 1961 r. pisała:
Problematyka W 1925 r. Franz Boas wysłał Mead do prowadzenia prac terenowych na archipelagu Samoa (wysepka Taʻū). Była to jej pierwsza wyprawa terenowa. Wśród ludów Oceanii starała się znaleźć odpowiedź na pytanie: które zjawiska związane z dojrzewaniem są determinowane przez kulturę, a które przez fizjologię?