Praca naukowo-dydaktyczna Bezpośrednio po studiach w 1971 został zatrudniony jako asystent w Zakładzie Metod Matematycznych i Statystycznych Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. W kolejnych latach pracował w tej uczelni jako adiunkt (1976 – 1982), docent (1986 – 1991), prof. nadzw. (1991 – 1997), prof. zw. (1997 – 2018). Po wygranym konkursie na stanowisko visiting professor pracował w Katedrze Statystyki we włoskim Uniwersytecie w Perugii (1991/1992). Tematyka badawcza obejmuje teorię układów doświadczalnych, w tym właściwości kombinatoryczne i statystyczne układów o strukturze blokowej – układy: o blokach niekompletnych, kolumnowo–wierszowe, doświadczeń wieloczynnikowych, niekompletnych (nieortogonalnych) ze względu na poziomy co najmniej jednego czynnika. Szczególną uwagę zwracał na doświadczenia z obiektami wzorcowymi. Badania dotyczyły także wnioskowania statystycznego opartego na stałych i mieszanych modelach liniowych.
Główne badania naukowe dotyczyły metod estymacji i testowania hipotez dla doświadczeń jednoczynnikowych oraz wieloczynnikowych z zagnieżdżoną i krzyżową strukturą blokową (ang.