Helena Kowalewicz-Wegner, także Lena Kowalewicz Wegner (ur. 25 kwietnia 1924 w Wilnie, zm. 22 września 1989) – polska malarka i projektantka biżuterii, założycielka Pracowni Drobnych form – pierwszej w Polsce placówce zajmującej się kształceniem w zakresie projektowania biżuterii.

Życiorys W latach 1946–1951 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi na Wydziale Plastyki Przemysłowej pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego. Tam w 1959 zorganizowała pierwszą placówkę w Polsce, zajmującą się kształceniem w zakresie projektowania biżuterii– Pracownię Drobnych Form (przekształconą później w Katedrę Biżuterii), a następnie w 1973 osobną Pracownię Biżuterii Unikatowej, którą prowadziła do 1979.

Działalność artystyczna W pracy artystycznej inspirowała się „teorią widzenia” Strzemińskiego. Z projektowanej przez nią i jej studentów biżuterii korzystały m.in. Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L.Schillera w Łodzi oraz Wytwórnia Filmów Oświatowych. Projekty z jej pracowni były prezentowane na międzynarodowych kongresach i pokazach. Projektowana przez nią biżuteria bywała uzupełnieniem kolekcji powstających w Domu Mody Telimena i w Modzie Polskiej. Kowalewicz-Wegner była także malarką – zajmowała się m.in.