thumb|Pałac Maryjski nocą Pałac Maryjski (ros. Мариинский дворец, Marinskij dworiec) – pałac w Petersburgu, na Wyspie Kazańskiej, przy placu św. Izaaka 6, wzniesiony w latach 1839–1844 jako prezent ślubny dla Marii Nikołajewny, córki cara Mikołaja I. Po rewolucji lutowej w 1917 r. był siedzibą Rządu Tymczasowego.

Historia Pałac został zbudowany według projektu Andrieja Stackenschneidera w latach 1839–1844, na miejscu, gdzie znajdowała się wcześniej miejska rezydencja feldmarszałka Iwana Czernyszowa (dzieło Jeana-Baptiste'a Vallina de la Mothe z lat 1762–1768). Na początku XIX w. obiekt ten zajmowała szkoła junkrów i podchorążych kawaleriired. B. Piotrowski i inni, Sankt-Pietierburg..., s. 363-364.. Nowy pałac w stylu klasycystycznym (według innego źródła: eklektycznym) wzniesiono na polecenie cara Mikołaja I jako ślubny prezent dla jego córki Marii, wychodzącej za mąż za Maksymiliana księcia Leuchtenbergu. Car osobiście wybrał miejsce dla rezydencji swojej ulubionej córki. Chciał, by jej pałac znajdował się w niewielkiej odległości od carskiego Pałacu Zimowego. Przy wznoszeniu Pałacu Maryjskiego częściowo wykorzystano mury starszej budowli. Nad wystrojem wnętrza pracowali rzeźbiarz David Jensen i malarz Antonio Vighi. W 1845 r. budynek oddano do użytku, a przez kilka pierwszych dni był dostępny dla publiczności.