Jest uznawana za pierwszą słowacką aktorkę telewizyjną. Debiutowała w 1950 roku w filmie Priehrada Paľo Bielika, a w 1957 roku wystąpiła w Do videnia, Lucienne! w reżyserii Jána Roháča. Dwa lata później zagrała w filmie detektywistycznym Człowiek, który nie wrócił, a w 1960 roku w komedii Skalní v ofsajde. W telewizji występowała do 2010 roku. Recytowała słowacką poezję na trzech kontynentach, m.in. podczas Expo w Brukseli w 1958 roku, Expo w Montrealu w 1967 roku, a także w Hanoi, Hawanie i Jerozolimie.

W 1967 roku otrzymała tytuł Zasłużonej Artystki Czechosłowacji, a w 1979 roku została Narodową Artystką Czechosłowacji. W 2002 roku odznaczona orderem Ľudovíta Štúra I klasy. W 2012 roku otrzymała medal Prezydenta Słowacji. Została laureatką nagrody Krištáľové krídlo za rok 2007. W 2007 roku otrzymała nagrodę Jozefa Kronera za całokształt twórczości.

Była zamężna z dziennikarzem, pisarzem i tłumaczem Miroslavem Procházką (1921–2005), z którym miała córkę Janę i syna Miroslava, który został reżyserem.

Zobacz też

Przypisy

Kategoria:Słowackie aktorki teatralne Kategoria:Słowackie aktorki telewizyjne Kategoria:Odznaczeni Orderem Ľudovíta Štúra Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Ludzie związani z Bratysławą