Badania nad ultrastrukturą porów przegrody u grzybów były prawdopodobnie najbardziej przełomowym spośród wielu wkładów jego laboratorium w biologię grzybów. Utworzył wiele taksonów, w tym co najmniej 10 rodzajów i opisał ponad 60 nowych gatunków z kilku grup taksonomicznych. Wiele z tych taksonów to grzyby koprofilne z rzędu Pezizales. Były one przedmiotem wielu jego badań strukturalnych i rozwojowych i często łączyły prace kulturowe z mikroskopią elektronową. Jego badania nad grzybami związanymi z termitami ze studentami i naukowcami ze stopniem doktora doprowadziły do ponownego odkrycia drobnych grzybów, które wcześniej zaobserwował i opisał tylko Roland Thaxter. Ta część jego badań doprowadziła również do dodatkowych publikacji na temat grzybów entomopatogenicznych będących zewnętrznymi pasożytami termitów.
W późniejszych latach swojej kariery Jim pracował nad grzybami kapeluszowymi Florydy. Był współautorem opisu Macrocybe titans, największego znanego muchomora z Ameryki Północnej. Jego regionalny przewodnik terenowy, „Common Florida Mushrooms”, jest jedyną dużą książką o grzybach obejmującą stan Floryda i książka ta nadal jest ważnym, używanym przez studentów, naukowców i grzybiarzy przewodnikiem po grzybach Florydy.