Cerkiew św. Mirona (ros. Мирониевская церковь – Mironijewskaja cerkow) – prawosławna cerkiew w Petersburgu, na nabrzeżu Kanału Obwodowego, wzniesiona w latach 1849–1855 i zburzona w 1934 r. Była to pułkowa świątynia Lejb-Gwardyjskiego Pułku Jegrów.
Historia Cerkiew została wzniesiona w latach 1849–1855 według projektu Konstantina Thona. Według innego źródła budowę świątyni rozpoczęto w 1850 r., a kamień węgielny pod budowę położył metropolita nowogrodzki, petersburski, estoński i fiński Nikanor, w obecności cara Mikołaja I. W 1855 r. gotowy już obiekt poświęcił spowiednik rodziny carskiej ks. Wasilij Bażanow. Była to pułkowa cerkiew Lejb-Gwardyjskiego Pułku Jegrów, przeznaczona dla równoczesnego udziału 3 tys. wiernych w nabożeństwie.
W świątyni znajdowały się sztandary, jakie Lejb-Gwardyjski Pułk Jegrów otrzymał w 1812 r. za zasługi i męstwo podczas wojny francusko-rosyjskiej. Na tablicach pamiątkowych we wnętrzu cerkwi wymieniono nazwiska poległych i zmarłych z ran oficerów pułku, w obiekcie wystawiono również gabloty z mundurami dowódców pułku. Ikonostas dla świątyni wykonał J. Skworcow, natomiast freski na ścianach budynku – A. Markow i F.