mały|Statua Dżocziego w Mongolii Dżoczi, mong. (ok. 1181–1227) – pierwszy syn Czyngis-chana, brat Czagataja, Ugedeja i Tołuja. Od Dżocziego wywodzą się władcy Złotej Ordy oraz państw powstałych po jej rozpadzie, a także pierwsi władcy Kazachów i Uzbeków.

Życiorys Narodziny Börte – żona Czyngis-chana (znanego wówczas jako Temudżyn) została krótko po ślubie porwana przez plemię Merkitów. Kiedy kilka miesięcy później Temudżyn pokonał Merkitów (1180), okazało się, że Börte jest w ciąży. Prawdopodobnie ojcem dziecka był wódz Merkitów Czilger SiłaczWitold Chrzanowski – „Wojna tatarska”, s. 196.. Po długich wahaniach, za namową swojej matki Höelün, Temudżyn uznał Dżocziego za swojego syna. Imię Dżoczi w języku mongolskim oznacza ‘gościa, przybysza, obcego’, niekoniecznie jednak musi być nawiązaniem do dramatycznych okoliczności narodzin Dżocziego, ponieważ jest dość często spotykane wśród Mongołów.